همه می دانیم معلّمی عشق و هنر است . عشق اش ایجاد علاقه در مخاطب خود برای رفتن به سوی دانش , آن هم دانشی که سرآغاز تمام دانش هاست , بله ریاضیات و آموخت . ن  آنآموختن درست اندیشیدن و بهتر فکر کردن و استفاده ازآن برای رسیدن به هدفی والا، و هنرمندی که هنرش بیدار کردن فطرت حقیقت جوی جوان مملکت است.

          در جامعه امروزی , هر شهروندی نیاز به آگاهی از دانش ریاضی دارد. آموزش ریاضی از دوره ابتدایی و حتی قبل از آن آغاز میشود و باید به گونه ای این آموزش صورت بگیردتا زمانهای طولانی و متمادی برای فراگیران قابل استفاده باشد. بنابراین لزوم تغییر در روشهای ارائه مطالب به فراگیران توسط معلمان , امری مهم به شمار میرود.

         اگر بپذیریم که آموزش مادام العمر برای همگان ضروری است در آن صورت ریاضیات یک نقش حیاتی در ساختن تفکر علمی و ذهن نقاد ایفا می کند .

         هدف یک معلم ریاضی این است که از نقطه نظر ذهنی و احساسی تجربه یادگیری دانش آموزان را بهینه کند تجربه ای که برای بسیاری از آنها شادی بخش نبوده و الزاما شایستگی ها و خلاقیت دانش آموزان را شکوفا ننموده است. این مطلب را به خاطر داشته باشیم که آموزش ریاضی فقط برای کاربرد آن در دیگر علوم یا برای بالا بردن توان فکری نیست. ریاضیات  , به علت داشتن تاریخ طولانی , انبوه متراکمی از دانسته ها را پدید آورده است که بخش مهمی از فرهنگ بشری را تشکیل میدهد.

         بنابراین اگر آموزش را به عنوان ابزار حفظ و انتقال و بالا بردن سطح فرهنگ تعریف کنیم باید آموزشگران و معلمان ریاضی در استراتژی های تدریس شان تجدید نظر کنند و نگرشی نو داشته باشند.

         بنابراین در آموزش نوین ریاضیات اغلب معلمان ریاضی همواره باید بکوشند تا دانش آموزان درک درستی از مفاهیم ریاضی داشته باشند. سپس تکنیکها و روشهای حل مسئله را ارائه دهند و در مرحله آخر , کاربردهایی از موضوع مورد نظر را برای فراگیران بیان کنند و در ارائه این مطالب از روشهای مختلف و نوین آموزش بهره جویند.

ارائه روشی نوین جهت آموزش ریاضیات دردوره ابتدایی

ب) روش کشفـــی یا روش فعال :

            مهمترین روشی که برای تعلیم مفاهیم و روابط ریاضی در دبستان پیشنهاد شده و امروزه در دنیا رواج فراوان دارد ، روش فعال یا روش کاوشگری نیز نامیده می شود . در این روش استفاده از احساسات و ادراکات بچه ها برای رسیدن به مفاهیم و روابط مورد تدریس نقش اساسی دارد . در این روش نقش معلّم را می توان چنین خلاصه کرد که دانش آموز (متعلم ) را در مقابل صحنه ها یا در موقعیت هایی قرار می دهد که کیفیت وقایع و مشاهده عوامل موجود در آنها ، وجود مفاهیم و روابط معین را به او القا می کند. شکی نیست که ارائه این موقعیت باید متناسب با زندگی اطراف بچه ها بوده و در این رابطه  نقش وسایل کمک آموزشی حائز اهمیت می باشد.

اهمیت این روش بر سایر روشها را می توان در گفتار کوتاه و قدیمی زیر چنین خلاصه نمود:

من می شنوم و من فراموش می کنم،

من می بینم و من به خاطر می آورم ،

من عمل می کنم و من می فهمم .

                  امروزه طراحان برنامه ریزی آموزشی و معلّمین به یافته های محققین تعلیم و تربیت توجه خاصی مبذول می دارند . بخصوص در حوزه ریاضیات به کارهای پیاژه و مدرسه اش در ژنو علاقه مندی خاصی وجود دارد . البته تحقیقات اصلی پیاژه متوجه تعلیم و تربیت دبستانی و قبل از دبستان می باشد. وی چهار مرحله را برای رشد بچه ها قائل می شود :

۱.     مرحله تولد تا سن ۱۸ ماهگی که مرحله موتور – حسی نامیده می شود.

۲.     مرحله ۵/۱ سالگی تا ۶تا ۷سالگی که مرحله قبل از عمل نامیده می شود .

۳.   مرحله اعمال ملموس که از ۶یا ۷سالگی شروع و به۱۱ یا ۱۲سالگی ختم می شود.

۴.   مرحله اعمال صوری که بالای ۱۲ سالگی است.

         می بینیم که فقط مرحله چهارم است که شامل برنامه ریزی دبیرستانی می شود . از این روی به اهمیت استفاده از اعمال و وسایل ملموس در آموزش دبستانی و قبل از دبستانی (مرحله ی ۱ تا ۳) پی می بریم .